ชิน เทคนิคเรียนนอกยังไง…ไม่รบกวนพ่อแม่??

0
3940
ชิน เทคนิคเรียนนอกยังไง...ไม่รบกวนพ่อแม่??

Q: แนะนำตัวให้รู้จักกันหน่อย

สวัสดีครับบ ชื่อชิน ตอนนี้อายุ 20 ปีมาอยู่ซิดนี่ย์ได้สองปีแล้วครับ ตอน ม.ปลาย เรียนที่โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย สายวิทย์-คณิต เรียนจบก็ขอวีซ่ามาที่ออสเลย ตั้งแต่มาก็ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยหาเงินส่งตัวเองเรียนไปครับ

ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ที่ TAFE-Ultimo Certificate IV + Diploma in building and construction ครับ เทียบเป็นเหมือนเรียนช่างก่อสร้าง+ผู้รับเหมาในไทยครับ

Q: คนไทยที่มาส่วนใหญ่จะเรียนแบบด้าน business สวยๆ… ทำไมเราถึงเลือกแนวๆก่อสร้างอ่ะคะ

ถ้าถามว่าทำไมถึงเรียนอันนี้ อย่างแรกเลยคือรู้สึกว่ามันเป็นงานที่ไม่น่าเบื่อเหมือนงานส่วนใหญ่ครับ เวลาทำงานก่อก็จะสร้างจากฐานขึ้นไปเรื่อยๆตั้งแต่เตรียมดิน โครงสร้างคอนกรีต โครงไม้ขึ้นไปถึงหลังคา ก่ออิฐ ใส่หน้าต่างประตู ตกแต่งภายใน สมมุติงานมันระยะเวลาปีนึง

ในแต่ละเดือนของปีก็อาจจะทำอะไรที่ไม่เหมือนกันเลยซักเดือน เสร็จหลังนี้แล้วแต่ละหลังก็จะไม่เหมือนกันอีก อย่างที่สองคือมันเป็นงานที่รายได้(เท่าที่รู้มา)ค่อนข้างดี แล้วสามารถเติบโตไปได้เรื่อยๆถ้าพัฒนาความรู้ความสามารถ ผมได้ทำคลิปเกี่ยวกับเรื่องมหาลัยวิชาชีพที่ซิดนี่ย์ด้วย https://youtu.be/SMpfQXoXB4s

Q: อีกอย่างคือ…จบม.6 ทำไมสวนกระแสคนอื่น…ไม่เรียนต่อปริญญาตรีทั้งๆที่มีสิทธิ์เรียนวิศวะ…แต่ดันตัดสินใจไปสู้ชีวิตเสื่อผืนหมอนใบที่ออสเตรเลีย?

จริงๆต้องบอกก่อนว่าชินเคยมีโอกาสได้มาที่ซิดนี่ย์สั้นๆสองรอบเพราะพี่สาว (ซึ่งตอนนั้นเป็นแอร์ของ Emirate) สนับสนุนกับช่วยให้มา รอบแรกตอน ม.2 มาเที่ยว 2 อาทิตย์ กับอีกรอบตอน ม.5 ขึ้น ม.6 เรียนภาษา 2 เดือน

มันทำให้เราเห็นโอกาสว่าจริงๆแล้วเราสามารถมาเรียนที่นี่ได้โดยไม่ต้องรบกวนพ่อแม่ เนื่องจากวีซ่านักเรียนเค้าเปิดโอกาสให้ทำงาน แล้วค่าแรงขั้นต่ำของที่นี่สูงมาก ($18 ต่อชั่วโมง) พอกลับไปก็เลยตัดสินใจว่าโอเค เราอยากไปเรียนที่นั่น ซึ่งตอนนั้นก็ลองสอบรับตรงของ มอ. แล้วติดวิศวะครับ แต่ก็ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไปซิดนี่ย์เลยไม่ได้ยืนยันหรือยื่นที่อื่นไป

Q: ชินมีอะไรอยากบอกกับคนที่คิดว่า “ไม่มีเงิน…ก็ไม่มีโอกาสไปเรียนต่างประเทศ…”

ผมเองก็เคยคิดแบบนั้น แต่ผมเชื่อว่าทุกประเทศมีวิธีในการไปเรียนโดยไม่ต้องขอเงินก้อนจากพ่อแม่ได้ แต่ต้องอดทนมากกว่าเพื่อนๆที่ไทยหรือคนอื่นที่มีโอกาสมากกว่า

Q: ชินทำยังไง…ถึงไปเรียนต่อออสเตรเลียได้โดยไม่ต้องรบกวนคุณพ่อคุณแม่

อย่างแรกเลยดูไว้ว่าอยากเรียนคอร์สอะไร ค่าเรียนเท่าไหร่ อย่างของผมคอร์สที่ผมอยากเรียนมันราคา $40,000 เหรียญสำหรับสองปี แล้วก็วางแผนระยะเวลาที่จะต้องทำงานเก็บเงิน อย่างของผมก็เก็บเงินไปประมาณ 1 ปีครึ่งถึงจะเริ่มเรียนคอร์สที่ตั้งใจจะมาเรียนได้ พยายามเลือกโรงเรียนภาษาที่ราคาไม่แพงเพื่อทำงานเก็บเงินไปก่อนครับ

ส่วนก้อนแรกผมยืมเงินพี่ชายมา 90,000 บาทเป็นค่าขอวีซ่า ค่าเรียนสำหรับ 3 เดือนแรกและค่าตั๋วขาไป พอไปถึงแล้วก็หางาน ตอนนั้นทำงานเยอะมากครับ เพราะมันมีค่าใช้จ่ายประจำทุกอาทิตย์เช่นค่าบ้านอาทิตย์ละ 150 ค่าเรียน 150 ค่าเดินทาง 50 ค่ากินอีก(แต่ผมประหยัดมาก กินข้าวที่ทำงานตลอดบางอาทิตย์ไม่กินข้างนอกเลย) แล้วยังต้องเก็บเงินไว้เพื่อขอวีซ่าเรียนต่อหลังจากหมดช่วง 3 เดือนแรกไปอีก

ช่วงที่มาแรกๆทำงานทั้งวันตั้งแต่เช้า แล้วไปเรียนตอนเย็นกลับถึงบ้านสามทุ่ม ตื่นมาทำงานอีก จันทร์-พฤหัส วันศุกร์ทำตั้งแต่ 8 โมงถึง 5 ทุ่มครึ่ง เสาร์-อาทิตย์ก็ทำ 5 โมงเย็นถึง 5 ทุ่ม เหนื่อยมากแต่ก็ทำให้มีรายได้ประมาณ 5-6 ร้อยเหรียญต่อสัปดาห์ หลังจากผ่าน 3 เดือนแรกอะไรๆก็เริ่มดีขึ้นครับ มีสกิลมากขึ้น ภาษาดีขึ้นก็จะทำงานได้เงินเยอะขึ้นครับ

Q: การมาสู้ชีวิตในออสเตรเลียครั้งนี้…มันทำให้ทัศนคติเราเปลี่ยนไปยังไงบ้าง

เมื่อก่อนชินเคยคิดว่าถ้ามีเงินแล้วจะมีความสุข แต่พอมาที่นี่เริ่มหาเงินได้แล้วก็ไม่ได้มีความสุขเหมือนที่เคยคิด (หรืออาจจะหาได้ไม่มากพอ 55555) ตอนนี้เลยกลายเป็นรู้สึกว่าจริงๆแล้วความสุขมันมาจากคนรอบตัว ครอบครัว สิ่งที่เราทำอยู่ทุกวัน มุมมอง กับเป้าหมายในชีวิตมากกว่าที่จะเป็นตัวเงินครับ

Q: ช่วยเล่าเหตุการณ์ที่พีคที่สุดในออสเตรเลีย

มีอยู่วันนึงของเดือนที่ 2 ที่มา วันนั้นวันศุกร์ ชินทำงานตั้งแต่ 8 โมงจนถึง 3 โมงที่ร้านนึง แล้วต้องรีบไปขึ้นรถไฟ 3 ต่อเพื่อไปทำงานล้างจานอีกที่ตอน 5 โมงเย็น วันนั้นยุ่งมาก เลยปิดร้านเสร็จตอน 5 ทุ่มครึ่ง สภาพตอนนั้นหน้าแห้งจนลอก มือเป็นผื่นแดงๆเพราะแช่น้ำร้อนกับน้ำยาล้าง แขนเป็นรอยจุดน้ำมัน

ตอนนั้นกำลังรอรถไฟรอบ 5 กว่าเพื่อที่จะถึงบ้านตอนเที่ยงคืนครึ่ง ระหว่างรอรถไฟก็เปิด facebook เห็นรูปเพื่อนๆกำลังเข้าค่ายรับน้องปี 1 ที่มหาลัย สิ่งแรกที่คิดขึ้นมาเลยคือ “ทำไมเราถึงต้องมาลำบากอะไรขนาดนี้อ่ะ” คืนนั้นดาวน์มากๆ รู้สึกแย่สุดๆ อยากกลับบ้านไปกอดพ่อแม่

Q: ชอบและไม่ชอบอะไรกับชีวิตที่ออสเตรเลีย

ชอบ
1. การที่เราไม่ต้องกังวลกับการโดนนินทาหรือการเอาไปพูด ทำให้เรากล้าเป็นตัวของตัวเองมากขึ้นครับ
2. อากาศมีความพอดี ไม่ร้อนตับแตกทุกวัน แถมมีที่เที่ยวธรรมชาติเยอะมาก
3.คุณภาพชีวิตที่ดีทำให้อยู่สบาย การโดยสารสาธารณะที่โอเค รถที่ไม่ติดเหมือนเมืองไทย

ไม่ชอบ
1. ค่าครองชีพสูง แต่บ่นมากไม่ได้เพราะค่าแรงขั้นต่ำเค้าก็สูง
2. มันไม่มีอาหารไทยแบบรถเข็นข้างทาง หรือ 7-11 ที่มีข้าวให้เวฟกินตอนดึกๆ
3. คิดถึงพ่อแม่ที่ไทยครับ

Q: Quote อะไรสอนชีวิตได้ดีที่สุด

ชินชอบอันนี้มาก “Life is 10% of what happens to you and 90% of how you react to it”

Facebook Comments